De vakantie voorbij. Plat geperst onder de volle mailbox.

We zijn weer thuis en de mailbox vol met ongelezen mails grijnst mij aan en drukt de realiteit van een niet-wandelend leven in mijn gezicht. De wandeling voorbij.

De laatste 'bonte avond', het waren er veel deze reis, is alweer twee dagen geleden. Ook Rome is geweest, het pakje voor het nieuwe neefje gekocht bij Benneton en Chinese Emmy, onze hotelhoudster in Rome, weer € 50,- zwart betaald voor de kamer in de louche buurt achter station Termini.

De bus genomen naar Ciampino Airport en vandaar terug gevlogen naar Eindhoven. Natuurlijk weer genoten van het tada-tada trompetje van Ryanair bij weer zo'n vlucht die op tijd is geland. Terug naar huis, de reis is afgelopen.

Terug naar huis. De laatste dagen.

Gisterenavond was het dus 'alweer' bonte avond. 's Middags nog even Spoleta bezocht en gekeken naar de entrée van allerlei laat Middeleeuwse dames. We zaten op de trappen bij de Duomo, de dom van Spoleto, te wachten, ja waarop eigenlijk? Iedereen hing er wat rond. Tous Spoleto. Op een gegeven moment verschijnt er een paard met wagen met een koetsier en een 5-tal dames in laat-middeleeuwse kledij. Gevolgd door nog een vijftal dames. Ieder van hen op een paard met daarnaast een begeleider/bediende, die het paard bij de teugels had.

De voorste bleek Lucrezia Borgia voor te stellen. Alle dames waren mooi gekleed, maar het was ons volkomen onduidelijk in welk 'iepenloftspul' wij terecht waren gekomen.

De laatste dag van de wandeling. Van Bansano Major naar Spoleto.

Ja de bruiloft is gisteren nog heel gezellig geworden. Om twaalf uur werd het afgesloten met een dessertbuffet pal onder ons raam. Om twee uur eindigde de bruiloft met een bijna-ruzie tussen de bruid en bruidegom, terwijl ze een sigaretje stonden te roken. Ja, ook onder ons raam. We voelden ons echt Romeo en Julia maar dan de meer slapeloze versie. Om half drie en na een verzoek van Nynke werd het stil. Daarna hebben we nog goed geslapen.

We hebben al heel goede en natuurlijk ook wat mindere ontbijten gehad. Bij le Due Querce was het wel het allerslechtste. Nog beroerder dan het ontbijt van Chinese Emmy in Rome. Een mierzoete croissant, wat cake en mariakaakjes. Alles geserveerd door een soort mevrouw Buist, onze geliefde buurvrouw in Buitenpost. Dat was dan wel weer erg lachen. De gelijkenis was frappant. Daardoor konden we natuurlijk wel vroeg op stap. Er was nauwelijks tijd nodig om te eten. Dus half negen op pad.