De vakantie voorbij. Plat geperst onder de volle mailbox.

We zijn weer thuis en de mailbox vol met ongelezen mails grijnst mij aan en drukt de realiteit van een niet-wandelend leven in mijn gezicht. De wandeling voorbij.

De laatste 'bonte avond', het waren er veel deze reis, is alweer twee dagen geleden. Ook Rome is geweest, het pakje voor het nieuwe neefje gekocht bij Benneton en Chinese Emmy, onze hotelhoudster in Rome, weer € 50,- zwart betaald voor de kamer in de louche buurt achter station Termini.

De bus genomen naar Ciampino Airport en vandaar terug gevlogen naar Eindhoven. Natuurlijk weer genoten van het tada-tada trompetje van Ryanair bij weer zo'n vlucht die op tijd is geland. Terug naar huis, de reis is afgelopen.

Blijft over om terug te kijken naar de reis en het doel van dit blog. Eerst willen we natuurlijk onze voeten, knieën en enkels gedenken. Zij hebben het heel zwaar gehad deze tocht met natuurlijk al die heftige klim- en klauteractiviteiten maar ook zwaar met name met het afdalen van de grote hoogtes. Het voelt zwaarder om te dalen dan om te stijgen. De pijn die ze moesten doorstaan was soms onverdragelijk maar ze hebben dat wel volgehouden. Met behulp van grote hoeveelheden Compeed en Tantum werden ze verzorgd en in het gareel gehouden. Natuurlijk ook de bertgstokken, die als extra poten de grootste hellingen hielpen overbruggen en de rugzak, die trouw en stil dagelijks grote hoeveelheden voedsel, truien en jassen maar ook een snoeischaar en messen vervoerde. Zonder hen allen zou deze tocht niet zo goed zijn verlopen.

De tocht was bedoeld om nieuwe horizonten te zien en nieuwe perspectieven. Zonder dat nu erg duidelijk is geworden wat er moet of gaat gebeuren is het hoofd helemaal verfrist door dagenlang dwingen in het hier en het nu te leven. Het hoofd was er wel door verrast, niet altijd even aangenaam maar het heeft wel geaccepteerd dat er ook zoiets als het heden bestond.

Ook had ik in een onbewaakt moment aangegeven om de reis weer te geven door dit blog. Voor mijzelf is dat goed gelukt en ik heb leuke reacties gekregen. Wie verder nog, eventueel tenenkrommend maar anoniem heeft meegelezen is niet bekend. Google weet vast hoeveel mensen er stiekem van hebben genoten. Ik werd voortdurend bestookt door hen om er toch vooral advertenties  aan toe te laten toevoegen. Maar misschien had dat ook niets met de leesdichtheid te maken alhoewel ik dat wel blijf hopen. Je wilt, al dan niet tenenkrommend, toch worden gelezen.

Ik laat het blog nog een poosje online staan tot ik voor mezelf weet wat ik er mee wil. Geniet ervan, nu het nog kan.