Vliegen naar Rome

Nynke ligt in bed na een eerste uiterst vermoeiende dag in Rome. De autorit naar Eindhoven en de vlucht naar Rome verliepen voorspoedig en werd in Rome beëindigd met de toeterparade van Ryanair als er weer een vlucht op tijd land op de vlieghaven van aankomst.
Van tevoren was gezegd dat het zo moeilijk zou zijn om van het vliegveld Ciampino naar het centrum van Rome te komen maar dat viel erg mee. Als een stel volmaakte prooien werden de toeristen, die tenslotte allemaal naar het centrum van Rome wilden bij de lurven gepakt, van een kaartje voorzien en in een bus gepropt. De volle bus reed in volle vaart naar Rome zich daarbij niets aantrekkend van de snelheidsbeperking, stoplichten of andere van toepassing zijnde verkeersregels. Overigens niemand deed dat dus op die manier wordt het eigenlijk weer heel gewoon. Voortdurend op de linkerbaan, 100 rijdend waar 50 was toegestaan zaten we gehypnotiseerd in de bus. En ondertussen de chauffeur voortdurend bellen. Werd hij niet gebeld dat belde hij zelf.

De laatste loodjes

Het is zes uur en Nynke kan elk moment thuiskomen. Roepend dat ze vakantie heeft. Morgen de verjaardag van haar moeder, dus er zal intensief gebeld worden vanavond met haar zus Wolly. Misschien ook met Floor en eventueel met Gea haar schoonzus. Gelukkig hebben we tegenwoordig "onbeperkt naar vaste nummers" anders was het geld niet aan te slepen. Geld is sowieso een probleem. Wij hebben geen handen, wij hebben gaten waar hier en daar een vinger aan hangt. Maar we leven er goed van en op de hypo na zijn er gelukkig geen schulden.

Vanmorgen weer eens een oud meningsverschil met elkaar. Over het onderhoud van het huis. Nynke vindt dat ik daar niet genoeg aan doe terwijl ikzelf de mening ben toegedaan dat ik eigenlijk veel te veel doe. Een ding is duidelijk, dat vindt ze zelf ook: Nynke wil alleen dingen doen die ze leuk vindt. Tot nu toe hoorde woningonderhoud niet bij. Maar dat kan veranderen. Niets zo veranderlijk als een mens en niets zo menselijk als Nynke. En hoop doet leven. Ja de hekelzolder van de Nederlandse taal heeft eigenlijk voor elke situatie een spreuk of gezegde. En zo niet dan verzinnen we er gewoon een waar je bijstaat.

Ja wordt het toch nog spannend

Wij hadden ook al een hele tijd niets meer gehoord over vliegvelden die gesloten werden door de aswolk uit IJsland. Vandaag was het dus weer helemaal raak.
Ja grappige lui  die IJslanders. Ik zag T-shirts op het internet met de volgende tekst:

Don't fuck with us Icelanders

We don't have cash

But we've got ash